Kasteel Chinon
Geschiedenis en architectuur - Charles VII
Het kasteel van Chinon is een koninklijke residentie: van de koningen van Engeland (1154 - 1205) en vervolgens die van de koningen van Frankrijk (1418 - 1450).
Nadat dauphin Charles VII gevlucht was uit Parijs in 1418 en in Bourges verbleef - en op het kasteel Mehun-sur-Yèvre - was Chinon een zomerresidentie van Charles VII. Hij verbleef een groot deel van de zomers 1419 t/m 1422 in Chinon om er te gaan jagen.
Na het huwelijk van Charles VII (1403 - 1461) met Marie d’Anjou (1404 - 1463) op 22/04/1422 - hij werd koning op 21/10/1422 - heeft Marie d’Anjou het domein als bruidsschat ontvangen op 27/05/1423 en ze hield het na de dood van haar man. Haar rechten werden bevestigd door Louis XI. De koningin was meer dan 25 jaar de hoofdbewoonster van Chinon, van 1435 tot 1461. Vanaf 1454 was het de favoriete residentie van de koningin.
<https://www.cairn.info/revue-le-moyen-age-2011-3-page-487.htm>
Geschiedenis
In 1427 moest koning Charles VII Bourges verlaten omdat het te dicht bij het vijandelijke Bourgondië was gelegen. Hij vluchtte en vestigde zich met zijn hofhouding in Chinon. Tot 1450 was het zijn voornaamste verblijfplaats, quasi tot het einde van de Honderdjarige Oorlog (1337 - 1453). Chinon werd zo de hoofdstad van zijn verscheurd koninkrijk.
<nl.wikipedia.org/wiki/Karel_VII_van_Frankrijk>
Op 25 februari 1429 kwam Jeanne d’Arc in het kasteel toe en ontmoette koning Charles VII in de grote zaal naast de Logis Royaux.
Rond 1442 ontmoette Charles VII Agnès Sorel, werd verliefd op haar, nam haar op in de hofhouding van de koningin Marie d’Anjou en bracht haar onder in een privéwoning, le Roberdeau, die dicht bij de noordelijke muur van het kasteel was gelegen en die hij langs een onderaardse gang kon bereiken.
< Kastelen van de Loire – blz 122+123>
Het fort van Chinon, gebouwd op een enorme rots, domineert de stad en de Vienne. Het bestaat uit drie kastelen, gescheiden door droge, diepe grachten: Fort Saint-Georges in het oosten, het Château du Milieu in het midden en Fort du Coudray in het westen.
Chinon was lange tijd een twistpunt tussen de machtige rivaliserende graven van Blois en Anjou. Er is een restant over van de ringmuur die in de tweede helft van de 10e eeuw werd gebouwd door Thibaud le Tricheur, graaf van Blois. Er zijn ook belangrijke overblijfselen van bouwwerken die na 1160 onder toezicht van de Engelse koning Henri II Plantagenêt, afkomstig uit het huis van Anjou, zijn uitgevoerd.
<Kastelen langs de Loire – Jean-Marie Pérouse de Montclos – blz 178>
Het werd de laatste rustplaats van Henri II Plantagenêt, koning van Engeland, die er in 1189 stierf. Zijn grote prestatie is de bouw van Fort Saint-Georges. Later nam koning Philippe Auguste (1165 - 1223) het kasteel in op 23 juni 1205, na een beleg van negen maanden.
< https://locations.filmfrance.net/fr/location/chateau-de-chinon>
Het kasteel
De hoofdingang van het kasteel is monumentaal door de Porte des Champs, tussen het Château du Milieu en Fort Saint-Georges.
Vanaf de klokkentoren leidt een lange geplaveide helling naar de binnenplaats. In het zuiden staat het hoofdgebouw uit de 15e eeuw. Hier vestigde koning Charles VII zich vanaf 1427. De "Vergaderzaal" bevond zich op de eerste verdieping van een gebouw dat nu verdwenen is. Alleen de westgevel en een fraaie schouw zijn overgebleven.
<http://www.richesheures.net/epoque-6-15/chateau/37chinon-historique.htm>
De Logis Royaux
De overblijfselen van de koninklijke woningen bevinden zich in de zuidwestelijke hoek van het Château du Milieu, tegen de zuidelijke omwalling. Oorspronkelijk maakten ze deel uit van een groep gebouwen die een U vormden rond een rechthoekige binnenplaats. Alleen de zuidelijke vleugel, de Logis Royaux, bestaat nu nog (cfr muren in het zwart ingekleurd). Aan de oostzijde lag de grote zaal - waar Jeanne d’Arc ontvangen werd - waarvan alleen de fundamenten en de westelijke gevel zijn overgebleven (cfr muren in het rood ingekleurd).
Restauratiewerken
Na het wegvallen van elke strategische rol van Chinon en verlaten ten gunste van modernere kastelen, viel het fort geleidelijk in puin.
2003 markeert het begin van een restauratieprogramma, met de weergave van de voorstudies, de prefiguratiestudie en de start van de archeologische opgravingen.
Tussen 2005 en 2006 werd de zuidelijke wal van Fort Saint-Georges hersteld, tussen 2006 en 2007 de toren van de oostelijke wal, aan de kant van Château du Milieu. 2007 markeert ook het begin van de restauratiewerken aan de Coudray donjon.
Toestand vòòr en na de restauratiewerken
Maak jouw eigen website met JouwWeb